من مانده ام هنوز...

علت بی خوابی ام..

را..

چگونه..

بگویم..

وقتی.. یاد.. تو.. از.. سقف.. اتاقم.. چکه.. میکند…

 

تو راحـ ـ ـــت بخوابـــــ ـ ـ …

من مشق گریهــ هایم هنـــوز مانـده

 

می خواهی بروی ؟!

پس بی بهانه برو !

بیدار نکن خاطره های خواب آلوده را …

 

محبت ساختگیـت، عشق دروغینت و چشمان پر فریبت،

روزی گرفتارت خواهند ساخت …

فقط بیا در خزان خواسته هایم کمی قدم بزن

دلم برای راه رفتنت تنگ شده است…!

 

خیالت راحــتـــــ . . .

شکسـ ــــته ها نفرین هم بکـ ــنند ،

گیرا نیسـ ــت …!

 

نـــفرین ،

ته ِ دل می خـ ــواهد

دلِ شکسـ ــته هـ ـــم که دیگر

ســــر و ته ندارد . . .

 

نم کشیده ام بر دیوار اتاق…

بس که لحظه های دور بودنت را ،

قطره هایی از باران دلتنگی باریده ام روی آن به یادگار …

معجزه‌ها با باد رفته‌اند …

و چشمانی که چشم مرا گرفت …

همیشه در حاشیه‌ی آینه جا ماند …

و پشت پنجره چقدر نیامد …

آنکه قرار بود …

 

تقصیر از من است …

آن زمان که گفتی …

قول بده همیشه کنارم بمانی …

یادم رفت بپرسم …

کنار خودت یا روزی میــرسد …

بـــی هیــــچ خَبـــَـــری …

بــآ کولـــــه بــــآر تَنهـــآییـَم …

دَر جـــآده هــآی بـی انتهــــآی ایـن دنیــآی عَجیـــــب …

رآه خــــوآهم افتـــــآد …

مَـــن کـــه غَریبـــــم …

چـــه فَــــرقی دآرد کجـــــآی ایـــن دنیــــــآ بـآشــــم …

همــه جــــآی جهــــآن تنهـــــآیی بــــآ مَـــن است…

 

کاش باران بگیرد …

کاش باران بگیرد و شیشه بخار کند …

و من همه ی دلتنگیهایم را رویش “ها” کنم …

و با گوشه ی آستینم همه را یکباره پاک کنم …

و خلاص …

 

خاطره هایت؟؟؟!!…

امشب تمام گذشته ام را ورق زدم …

پر از لحظه های سیاه ، لحظه های داغ و پرالتهاب بی قراری ،

دلتنگی افسرده ، خاموشی ، سکوت ، اشک ، سوختن …. چیزی نیافتم .

نفرین به بودن وقتی با درد همراه است…

 

شهـــامــت مــی خواهــد …

ســـــرد بــاشــی …

و گــرم لبخنــد بزنـــی ..!

 

انصـــاف نبـــود …

رفــتنت با خــودت بـاشــد ،

فـــرامـــوش کــردنت بــا مــن …

میگوینــد: بــاران کــه میزنــد …

بــوی ” خــاک “ بلنــد می شــود …

امــا …

اینجــا بــاران کــه میزنــد …

بــوی ” خاطــره ” بلنــد میشــود …!

 

شک کرده بـودم کسی بین ماست !

حالا یقین دارم “مـن” بین دو نفر بودم !

چقدر تفاوت وجود داشت بین واقعیت و طرز فکر من!

 

مات شدم …

از رفتنت !

هیچ میز ِ شطرنجی هم درمیان نبود …

این وسط فقط یک دل بود …

که دیگر نیست!

حرف های زیادی داری …

سکوت علامت چیست ..

نمی دانم علامت رضایت است ..

یا همان جواب ابلهان خاموشی است …

معنی جدیدی به سکوت داده ای …

سکوتت را می فهمم …

یعنی انتظار …

 

سبد قلبم را پر خواهم کرد از عطر تنــت ،

تا که یادم باشد روزی اینجا بودی…

نزدیک تر از من به خودم…!

کلمات هم شده اند بازیچـــه مـــــــــــن و تـــــــــــو !

مـــــن برایِ تــــو می نویسم …

تـــــــو برایِ او مـــی خوانی !

 

 

تـــو دور میــشوی …

مــن در همیــن دور می مــانم …

پشیمـــان که شـــدی …

بــرنگــرد !

لاشـــه ی یـک دل که دیــدن نــدارد …

به جـــای ساعت …

نــوار سیـــاهی …

به مچ دســـتم  بستـــم …

زمــان بــرای مــن مـتوقف شــد …

و …

مـن پیمــان خـود رابـا هـرچـه زمـان اسـت …

و …

هـرچـه مـربـوط بـه آن اسـت …

شکستـــم …

ورق ورق کن …

“خـاطـــرات” خاک گـرفتـه را …

شـاید غبـارش …

“احسـاسـت” را به سـرفه بیـندازد …

این روزها اصلا حواست به من نیست …

دیگر خبری از من نمی گیری …

اما با این حال درکت می کنم ،

با “او” بودن تمام وقتت را گرفته است !

 

 

/ 0 نظر / 10 بازدید