رفته ای ...

نیستی ....

هوای شهر سنگین و نفس بر است م....

کجا پی ات باشم...

دلم را دریاب ...!

تلخم  

آنقدر که طعم قهوه ها شیرین است ....


نبــــودن هـــایت آن قــــدر زیــــــاد شــــــــده اند ...

کـه هـــر رهگــــــذری را شـــبیه تـــو مـی بینــــم !

نمــی دانــم غـــــریبه ها " تــــو " شده اند ...،

یـــا تـــو " غــــریبه " ؟...

 

در انتـظــــــار تــــــو
کـاســــــه ی صـــــــبـر کــــه هـیـــــــچ

صـــــــبـر کـاســـــــه هـم لـبــــــــریـز شــــــــد . . . !

/ 0 نظر / 9 بازدید